it’s crazy to pretend that i don’t miss you.:!
nanlalamig na ba ang pag-ibig mo sa akin?
ouch!:(
(Source: distantwishes, via ouchpare)
Hindi ko alam kung ‘bat andito na naman ako. Ni hindi ko nga alam kung bat ginagawa ko ‘to. Tila ba may dumdigta sa aking isipan na gawin ‘to. Purket ba lahat love songs ang naririnig ko ngayon. Purket ba siya na naman ang laman ng isipan ko ngayon. Nagkaroon na naman ako ng gana para gumawa nitong pinaka paboritong kong libangan ang gumawa ng blog. ‘Ni wala nga akong maisip na topic kasi nga daan ng daan siya sa isipan ko kelan kaya siya mapapagod kung dumating man ang araw na ‘yunsanalumabas si doraemon.
Hindi ‘yung totoo excited lang siguro ako ngayong Pebrero kasi naman kasi naman. Di na ako magsusulat sa notebook ko na kelan kya ako magkakaroon ng valentine’s date. ‘Yung my flowers, chocolates and love songs.
Oo.Pebrero na at panahon na naman ng pag-ibig. Ang dami-dami na naman mga pusong naka bitin kung saan-saan, nakadikit sa mga pader, sa pinto, sa bintana kulang na lang buong building guhitan na ng puso.At heto pa buhay na buhay na naman si kupido, minsan nga nakakaawa na siya siguro kung makakapag salita lang siya pinag mumura niya na ang mga tao, ‘kaw ba naman humawak 24/7 ng pana kung ‘di ka mangalay. Yayaman na naman ung mga flower shops, chocolate factory at si hallmark isama mo na si sterling.
Naalala ko nung highschool paku wala na kasing malibangan ang tropa imagine bumili kami tig iisang balloon sabay exchange gift kami. Nakakaawa nuh.pero ganun talaga ang life.hhha. kulang na lang nga gumawa ako ng sarili kong love letter tapus sabay e papadala kay hari ng padala na naka address sakin.swak!bongga!
Ang daming lovers! Sigurado fully booked ang mga hotels/motels/traveler’s inn/sinehan o sige na nga para wholesome naman mga restaurant/fine dining/hotel ulit/motel ulit/tapus park? Ewan basta sigurado ang sasaya ng mga negosyante sa araw na ‘yun.
Pero sa totoo lang natutuwa naman ako kung e cecelebrate talaga ‘to ng mga tao. Ang sakin lang naman di ba pwedeng araw-araw Valentine’s day. ‘Bat ka pa kasi mag hihintay ng February 14 kung pwede naman ngayon. as in ngayon na. Kasi para sakin tuwing kasama ko siya araw-araw Valentine’s day!naks!oh!cge na.special occasion nga ‘yun kaya nga special kasi once a year lang ‘yun nangyayari tulad ng all saint’s day, all soul’s day, Halloween at semana santa.sige na nga.sige na nga.
Sabi nga ng Rivermaya, “Hindi mo ba namamalayan, wala ka bang nararamdaman. Ika ng hangin na humahalik sa atin. Panahon na naman ng pag-ibig.panahon na naman.gumising ka,tarana.”
KINIKILIG AKOW!!!!!♥
iiyanyan:
♥
oh.yeah!♥♥♥
HAPPY CHRISTMAS!
Siguradong sigurado ako na naransan mo na ito at kung hindi, napakasinungaling mong tao. Kahit mga ipis sa bahay naming hinding –hindi maniniwala sa’yo. Ito iyong pakiramdam na para bang ito na iyong huling pagpikit ng mga mata mo sa mundo pero ayaw mo parin pagbigyan. Parang utot na pigil na pigil mong ilabas dahil nasa loob ka ng elevator.
At dahil sa ito rin ang pinagdadaanan ko sa mga panahon na ito lalo na pag darating na ang 1:45 to 2:45 ng hapon ayan na mag uumpisa ang giyera. Nais kong ibahagi ang ilan (ilan lang naman) na paraan para malabanan mo ang tukso na iyong mga mata.
1. Gumawa ng isang bonggang pelikula kung saan ikaw ang bida (malamang) at magkakaroon ka ng fight scene kay Robin Padilla at bigla kang nag transform bilang Bea Alonzo. At sa matinding pakikipaglaban mo kay binoy bigla ka na lang e tratrain ni chinggay na mababawasan ka ng 5 kilos at ikaw na ang tatanghaling kauna-ungang biggest losser ng pinas at kasing seksi mo na si Sam Pinto. Pero di pa ‘dun natatapos ang buhay mo nakita ka bigla ni Phil Younghusband habang nanood ng laban nila sa Sri Lanka. Magkakasugapaan kayo ni Angel Locsin na naging si Mayor Duterte at na knock out ka. Pagkagising mo na lang (sa pelikula lang ‘di ka pa nito tulog) naging si Andi Eigenmann ka at hinahanap mo kung sino nga ba ‘yung first boyfriend mo. (Nakakapagod naman ‘tong pelikula mo sino kayang mag vovolunteer maging producer mo.)
2. Sumayaw na parang asong ulol pero pag nakita kitang ginagawa ito. Makakalimutan ko kung san tayo nagkakilala. Malamang baka nung pagbisita ko sa’yo sa cadlan ‘nung estudyante pa ko.
3. Sumabay sa mga kanta ng carpenters, mymp at silent sanctuary. Ay tanga! Sa kanta pala ng rolling stones, slapshock at chicosci sabay mag headbang siguraduhin mo lang di mahahalata ng mga katabi mo and if ever makita ka nga kasi may mga mata sila sabihin mo na lang sinusubukan mo lang na mag bounce ang buhok mo tulad nung kay Angelica Panganiban
4. Kunin ang cellphone para e check kung may mensahe ka galing sa kanya at kung wala may buddy balance na lang para at least di man lang masayang ang pag check mo. Pero kung di ka naman makapag check dahil isa kang malaking ambisosyang tanga. Wag mo na ‘tong gawin pina paasa mo lang sarili mo sa wala. Ilusyonada!!
5. Isipin mo ang iyong loveteam habang naghahabulan sa desserto. Kung saan uhaw na uhaw na kayo at tanging mga pawis ninyo na lang ang pwedeng inumin not unless naiisip mo kung ano ang naiisip ko B1.(sina B1 at B2 laging magkasama sa lahat ng oras sila ay masaya, naiisip mo ba ang naiisip ko B1 , sa palagay ko nga B2). Pero ito na nga seryoso, isipin mo ang ginawa niyo kahapon, kanina, mamaya at bukas. Pero wag ka nang umasa pa para sa gagawin niyo bukas kaya nga ginawa eh. Baka kasi mapuyat ka na naman kinabukasan at antok ka na naman.
6. Panoorin kung ilang langgam, gagamba, ipis, langaw at lamok ang nag wiwindow shopping sa loog na iyong gusali.
7. Kung sa loob ng klase mag, “may I go out” sa instructor at pagkalabas ng pinto agad-agad na mag fun run sa loob ng campus. Isipin mo na lang na ikaw si Lydia De Vega (pasensiya wala na kasing akong maiisip na runner champion maliban sa kanya) at ito na ang huling laban mo. Pagkarating sa finish line at bigla kang tanugin ng instructor mo kung saan kagaling at pawis na pawis ka. Sabihin mo na lang“ Sa comfort room po siksikan kasi po at unahan pa po, di’ po nagbibigayan ang mga estudyante”. At kung sa opisina naman, mag fun walk ka libutin mo buong gusali, pasokin lahat ng may pinto maging mga bintana pag tiyagaan mo na rin. At kung bigla mo makasalubong ang bossing mo sabihin mo na lang, “Ay, Sir. Naglilibot po ako kasi may napansin ako parang kailangan na natin palitan ang pinta ng mga walls parang mas maganda kung yellow na lang, pati rin po ‘yung mga upuan, lamesa (naging interior designer ka bigla) at kung gusto niyo po pati mga tao palitan na rin natin.”
8. Gumawa ng blog na gaya nito habang nilalabanan ang sakit na di kayang magamot.
Tama nga ang sabi ni Reo Speedwagon, “I cant fight this feeling anymore
I’ve forgotten what I started fighting for”.
abakadamachine:
crazyfunnyhappy:
Ramon MAGSAYSAY was not there last Oct. 29
WATDAF??? HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHHA! sagad!
hhhhha.
Nang kita ay makilala
Napatulo ang laway ko
Binti ko ay nangatog
Ako’y sumemplang at nauntog
Ewan ko, ano bang meron ka’t
Kikay na to’y napaamin mo
Nabihag mo ang puso kong pihikan
Agan na in-love sayo
Ikaw ba ay ‘sang droga at naaadik ako
Isang kindat mo lang, mapapa tumbling na ako
Tinamaan na ako
Walanghiya ka, kupido
Nasirang schedule ko, putres na
Kabaliwang ito
Lumalaki na’ng eyebags ko
‘di makatulog dahil sa ‘yo
Nagmumukhang zombie na ako
‘di mapakali, ano ba ‘to
Sana lang mapapansin mo rin
Ang kagandahang kong ito
Hirap na kasi ang lola mo
Nabaliw na ata sa kapapantasya sa ‘yo
Daig mo pa si batman, napatumba ako
Isang sulyap mo lang, natotorete na
Ang utak ko
Tinamaan na ako
Walanghiya ka, kupido
Nasirang schedule ko, putres na
Kabaliwang ito
Tinamaan na ako
Walanghiya ka, kupido
Nasirang schedule ko, putres na
Kabaliwan
Tinamaan ako (my papa)
Pansinin mo ako (oh, sana)
Oras ko’y iyong-iyo (kaloka)
Sabihin mo lang sa akin na mahal mo ako,
Ililibre ko ang tropa mo
Tinamaan na ako
Walanghiya ka, kupido
Nasirang schedule ko, putres na
Kabaliwang ito
Tinamaan mo ako
Hiling ko, Mr. Kupido
Panain mo rin sya
Nang pagnasaan niya rin ako
(lalala, lalala)
Hiling ko, Mr. Kupido
(lalala, lalala)
(lalala, lalala)
Hiling ko Mr. Kupido
(lalalaa)
natutuwa ako sa song.feeling ko png sugar mommy lng.hhha.
(Source: anne curtis)